W związku z ogromnym zainteresowaniem mediów polskich i międzynarodowych na temat rzekomego odnalezienia pociągu, składu ze skarbem, ukrytego pod Wałbrzychem przez Niemców podczas II wojny światowej, Generalny Konserwator Zabytków Piotr Żuchowski zdecydował się rozwiać definitywnie wąpliwości podczas konferencji prasowej, przyznając że w 99% radary wykryły pociąg Przygotuj skład pociągu TME 112991 do wyprawienia ze stacji Lipa do stacji Sosna zgodnie z informacjami o składzie tego pociągu. Skład jest spisany w następujący sposób: za lokomotywą ET22-128 znajduje się wagon o numerze 21 51 535 6 087-9 (Lp.1), a ostatni wagon w składzie pociągu (Lp. 15) to wagon Wagon serii Eaos, typ konstrukcyjny CFR/E to czteroosiowa węglarka budowy normalnej, z płaską podłogą. Wagon nie jest przystosowany do wyładunku na wywrotnicach obrotowych-czołowych. Rozładunek wagonów jest możliwy poprzez drzwi boczne, za pomocą czerpaków lub na wywrotnicach bocznych. Wagony serii Eaos (CFR/E), należące do PKP Koleje Dolnośląskie (KD) uruchomiły w tym roku pilotażowy projekt wagonów rowerowych. W te wakacje można skorzystać z usługi na świeżo zrewitalizowanej linii do Sobótki i Świdnicy, a przewoźnik planuje już kolejne trasy, na które wyjadą wagony rowerowe. Mieliśmy okazję przyjrzeć się z bliska temu, jak korzysta się z nowego rozwiązania KD. kolejowy z napędem może znajdować się za, przed lub między pojazdami kolejowymi. 3. Odprzęg jest to jeden wagon lub grupa wagonów poáączonych ze sobą, odczepionych jednorazowo od lokomotywy lub od pozostaego przy tej lokomotywie taboru, a następnie staczanych; z górki rozrządowej lub odrzuconych. 4.Celem pracy manewrowej jest: Posterunki ruchu dzielą się na posterunki następcze i osłonne. 4. Posterunek następczy służy do regulacji następstwa jazdy pociągów w ten sposób, że pozwala na przejazd lub odjazd pociągu tylko wówczas, gdy tor przyległego odstępu lub szlaku do tego posterunku jest wolny. Posterunki następcze dzielą się na: . Pasażer podróżujący pociągiem ekspresowym ma prawo oczekiwać, że przewoźnik zapewni wagon restauracyjny lub barowy. Uwaga! Informacje na tej stronie mają charakter archiwalny i odnoszą się do sytuacji w rozkładzie jazdy 2015/2016. W zakresie usług świadczonych na pokładzie pociągu zobowiązania przewoźnika względem Pasażera określa umowa przewozu. Na treść umowy przewozu składają się m. in. podane w rozkładzie jazdy informacje o dostępnych usługach. Rodzaje usług na pokładzie mogą być różne nawet w pociągach tej samej kategorii. Prosimy zwracać uwagę na dostępność usług deklarowaną w rozkładzie jazdy. Zgodnie z definicją w Regulaminie przydzielania tras pociągów i korzystania z przydzielonych tras pociągów przez licencjonowanych przewoźników kolejowych w ramach rozkładu jazdy pociągów 2015/2016, pociągi ekspresowe kursują w połączeniach krajowych lub międzynarodowych z maksymalną prędkością większą niż 130 km/h. Mają one niewielką liczbę postojów ograniczoną najczęściej do dużych miast. W składzie pociągu powinna znajdować się strefa o podwyższonym standardzie oraz wyodrębniona strefa gastronomiczna. W Polsce takie przewozy oferuje jedynie spółka PKP Intercity pociągami Express InterCity Premium (EIP) i Express InterCity (EIC). W przypadku gdy pasażer uzna, że przejazd pociągiem bez wagonu gastronomicznego stanowi nienależyte wykonanie umowy przewozu, ma prawo wystąpić o rekompensatę – taką informację PKP Intercity przekazała 12 września 2016 r. Urzędowi Transportu Kolejowego. Spółka zapewniła, że możliwość wystąpienia o tego typu rekompensatę nie jest w jakikolwiek sposób limitowana i może o nią wystąpić każdy pasażer. W takim wypadku otrzyma on rekompensatę w formie bonu o wartości 25% należności za bilet na przejazd pociągiem przewoźnika. Na podstawie bonu można kupić bilety na przejazdy krajowe w kasach PKP Intercity. Gdy należność za bilet przewyższa wartość bonu, różnicę trzeba dopłacić w gotówce. Bon ważny jest rok od daty wydania i nie można wymienić go na gotówkę. Reklamacje możemy składać: osobiście w Centrum Obsługi Klienta (COK) lub w każdej innej kasie biletowej upoważnionej do sprzedaży biletów PKP Intercity poprzez formularz reklamacyjny dostępny na stronie internetowej przewoźnika; pocztą na adres przewoźnika: PKP Intercity Biuro Rozliczeń, Reklamacji i Windykacji „Reklamacje” Aleje Jerozolimskie 142 A 02-305 Warszawa (UWAGA, ze względu na zmianę siedziby przewoźnika adres został zaktualizowany) nie później, niż rok od daty podróży. Pasażer składający reklamację powinien dołączyć do niej bilety na przejazd oraz kopie innych dokumentów potwierdzających zasadność reklamacji. Obecnie UTK analizuje skargi pasażerów oraz wyjaśnienia przewoźnika dotyczące braku wagonów restauracyjnych i barowych w pociągach, w skład których powinny wchodzić takie wagony. Brak strefy gastronomicznej mógł obniżyć jakość podróży osób, które zdecydowały się na podróż droższym pociągiem i chciały skorzystać z wagonów gastronomicznych. PKP Intercity poinformowało, iż stosuje się do wytycznych obowiązujących na sieci kolejowej zarządzanej przez PKP Polskie Linie Kolejowe Dokument określa sposób postępowania w przypadku zaistnienia podejrzenia, że na obszarze kolejowym, w pociągu, na stacji kolejowej może znajdować się osoba, u której istnieje uzasadnione podejrzenie zachorowania na chorobą szczególnie niebezpieczną i wysoce zakaźną ze szczególnym uwzględnieniem trybu powiadamiania. Procedura określa tryb powiadamiania służb ratowniczych i ustalania miejsca zatrzymania pociągu, by zapewnić dojazd służbom ratowniczym, oraz postępowanie pracowników drużyny konduktorskiej w celu ograniczenia przemieszczania się podróżnych po składzie pociągu. Informacje zamieszczane w pociągach PKP Intercity. Ponadto pracownikom drużyn konduktorskich, Centrum Obsługi Klienta, kas biletowych oraz pracownikom wykonującym czynności służbowe w pociągach przekazane zostały określone wytyczne dotyczące postępowania w przypadku zaobserwowania, bądź zgłoszenia się osoby z podejrzeniem zakażenia koronawirusem. Nasi pracownicy w takich sytuacjach są zobowiązani do powiadomienia odpowiednich służb medycznych i stosowania się do ich poleceń. Fot. Adam Kupniewski / Kurier Kolejowy PKP Intercity systematycznie będzie także doposażać apteczki znajdujące się w pociągach w maseczki ochronne. Pracownikom spółki przekazane zostały również podstawowe informacje dotyczące występującego zagrożenia oraz sposobów utrzymania higieny w celu ograniczenie ryzyka zakażenia opublikowane przez Główny Inspektorat Sanitarny. Zdjęcie ilustracyjne / PKP Intercity. Dziś nad ranem doszło do wykolejenia dwóch wagonów pociągu relacji Wien Hbf - Warszawa Wschodnia Zdarzenie miało miejsce około godziny na szlaku Leszczyny - Czerwionka. Na szczęście w zdarzeniu nikt nie ucierpiał. - Czerwionka - Leszczyny. Wykolejenie pociągu pasażerskiego. Wstrzymany ruch pociągów. Pociągi dalekobieżne kierowane drogą okrężną przez Pszczynę, Suszec. Koleje Śląskie wprowadzają zastępczą komunikację autobusową na odcinku Czerwionka - Leszczyny. Przepraszamy za utrudnienia - informuje przewoźnik. Jak wynika z pierwszych informacji, wypadek mógł być spowodowany podmyciem torów po nocnej burzy. Uruchomiona została zastępcza komunikacja autobusowa z Leszczyn do Orzesza Jaśkowic. Utrudnienia mogą potrwać do południa. Aktualizacja 12:00: O godzinie 12:00 służby techniczne zakończyły prace przy wkolejaniu dwóch wagonów pociągu relacji Bohumin – Warszawa Wschodnia. Kontynuowany jest przegląd uszkodzonej infrastruktury. Wstępnie oszacowano, że do wznowienia ruchu ze stacji Rybnik na kierunki Tychy i Mikołów konieczna jest naprawa około kilometra toru i jednego rozjazdu. Prace mogą potrwać kilkanaście dni. Do czasu wznowienia ruchu pociągów obowiązują zmiany w komunikacji. Przewoźnik Koleje Śląskie utrzymuje zastępczą komunikację autobusową, a pociągi PKP Intercity kierowane są zmienioną trasą. Dla zapewnienia sprawnego ruchu pociągów w regionie cały czas działa zespół, w którego skład wchodzą przedstawiciele zarządcy infrastruktury i przewoźników. Zmiany w komunikacji są przekazywane podróżnym na stacjach, przystankach i na Galeria Koleje Rosyjskie, Rossijskije Żelaznyje Dorogi czyli Rosyjskie Koleje Żelazne (RŻD), to operator rosyjskiej sieci kolejowej. Nie będziemy opisywać historii tego przedsiębiorstwa ani rosyjskiej kolei. Nie chcemy też powielać popularnych informacji nt. struktury i podziału tej wielkiej firmy. Chcemy przedstawić ją poprzez pryzmat ciekawostek i danych, które pokazują, z jak wielkim, skomplikowanym, ale i dziwnym organizmem mamy do czynienia. Szacuje się, iż z rosyjskich kolei korzysta rocznie ponad 1,5 mld pasażerów. Dla porównania w 2019 r. z usług Polskich Kolei Państwowych skorzystało ponad 335 mln osób. Tylko ten jeden wskaźnik daje obraz tego, że mamy do czynienia z niepospolitym „bytem”. A jaki on jest? Spójrzmy na niego przez pryzmat wybranych ciekawych informacji związanych z RŻD. RŻD posiada 99% magistrali kolejowych w kraju o łącznej długości 85,5 tys. niż połowa linii kolejowych jest 79 na 85 podmiotów federalnych administracji rosyjskiej za przewozy odpowiada RŻD. Przedsiębiorstwo posiada ponad 7,2 tys. 2020 r. RŻD zakupiła 566 nowych lokomotyw, z czego 328 to maszyny elektryczne. W 2021 r. liczba nieczynnych lokomotyw zwiększyła się o 16% w stosunku do roku 2021 r. około 50% załadowanych składów z ładunkami z przedsiębiorstw hutniczych nie miało lokomotywy – ze względu na brak maszyn lub wykwalifikowanego zespołu maszynistów do ich ramach struktury RŻD działa ponad 100 innych przedsiębiorstw z takich branż, jak: bankowość, przedsiębiorstwa budowlane, IT, ubezpieczenia, sport. Spalinowe lokomotywy RŻD zużywają około 10% wolumenu konsumowanego w Rosji oleju napędowego, a elektryczne 6% produkowanej w kraju energii linia kolejowa świata znajduje się w zasobach RŻD. Jest to linia Moskwa–Władywostok o długości blisko 9,3 tys. km, a jej pokonanie zajmuje sześć pociągach w Rosji obwiązują trzy klasy przedziałów: w klasie 1 są 2-osobowe/łóżkowe przedziały z klimatyzacją i telewizorem; w klasie 2 znajdują się cztery miejsca do spania w formie łóżek piętrowych; w klasie 3 nie ma przedziałów, a łóżka zorganizowane są w 6-osobowych piętrowych blokach. Dodatkowo w wybranych składach można spotkać przedziały „delux”.Sokół wędrowny to ptak uważany za najszybsze zwierzę na świecie i tak nazwano najszybsze pociągi w Rosji – Saspan. Funkcjonują one na trasach kolei wysokich ramach RŻD działają „pociągi firmowe”, które należą do jednych z najwyższej klasy składów w Rosji i obsługują trasy pomiędzy największymi miastami. To kategoria pociągów niższa niż Saspan, ale wyższa niż expres. W podmiejskich pociągach elektrycznych standardem są drewniane lub plastikowe siedziska foteli dla pasażerów. W 2015 r. wprowadzono nowe przepisy zakazujące lub ograniczenie picie alkoholu w Rosji. Za picie piwa w pociągu można zostać ukaranym mandatem w wysokości nawet 300 rubli, jeśli jednak pije się koniak lub wódkę, mandat może wynieść nawet 700 rubli. Jeżeli w składzie znajduje się wagon restauracyjny, to na jego pokładzie można pić alkohol do 16,5%. Kolej zawsze była ważna dla Rosji, a wcześniej ZSRR, dlatego w tym kraju został powołany specjalny Narodowy Instytut Budowy Lokomotyw Elektrycznych. Rosyjska ciężka lokomotywa elektryczna VL85 może działać w temperaturze poniżej 50 st. C i dysponuje mocą 12 550 specjalnych wagonach wyższej klasy znajdują się prysznice. W zależności od wersji jest ich cztery lub niedawna w większości wagonów osobowych znajdował się czajnik do ogólnej dyspozycji pasażerów, którzy w trakcie podróży mogli sobie zrobić kawę lub wybranych składów wyższej klasy dołączany jest specjalny wagon restauracyjny podzielony na dwie strefy. W pierwszej strefie restauracyjnej znajdują się wygodne, wyściełane fotele, a w drugiej, rozrywkowej, może znajdować się parkiet do tańczenia, pianino, a nawet miejsce dla orkiestry (!).Na specjalne okazje lub indywidualne zamówienia RŻD może dołączyć do składu historyczny i w pełni odrestaurowany wagon restauracyjny, w którym zachowano klimat i obsługę z odległych każdej większej stacji pracuje tzw. „babuszka”, u której można kupić ciepłe jedzenie domowej roboty i pasażerów pociągów dalekobieżnych po zajęciu miejsc w przedziałach przebiera się w wygodne domowe poradnikach dla osób podróżujących rosyjskimi kolejami jedną z ważniejszych informacji jest to, by zabrać ze sobą w podróż papier toaletowy. Czy Koleje Rosyjskie to nowoczesny i rozwijający się przewoźnik, czy raczej archaiczny i pogrążony w przeszłości moloch? Pytanie pozostawiamy bez odpowiedzi. Z pewnością nie jest to standardowy operator kolejowy, podobny do tych, z których usług korzystamy w Polsce czy w innych krajach europejskich. Nie ulega jednak wątpliwości, że podróż takimi kolejami to z pewnością niezapomniana przygoda, pełna wrażeń i atrakcji, których w naszej części Europy nie doświadczymy. Autor: Tomek ŁucekFot. Golden Eagle Luxury Trains POSTANOWIENIA OGÓLNE §1 Podstawa, zakres i obowiązywanie instrukcji 1. Instrukcję o prowadzeniu ruchu pociągów opracowano na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 marca 2003r. o transporcie kolejowym (tekst jednolity Dz. U. z 2007r. Nr 16, poz. 94) oraz Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005r. w sprawie ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji (Dz. U. Nr 172, poz. 1444 z późniejszymi zmianami). Instrukcja o prowadzeniu ruchu pociągów określa zasady i sposoby prowadzenia ruchu pociągów na liniach zarządzanych przez PKP Polskie Linie Kolejowe – zwane dalej PKP PLK 2. Zasady współpracy w zakresie połączenia linii kolejowych zarządzanych przez PKP PLK z liniami innego zarządcy infrastruktury, określa umowa dwustronna. 3. Dla każdego posterunku ruchu i odcinka zdalnego prowadzenia ruchu powinien być opracowany regulamin techniczny według zasad zawartych w instrukcji o sporządzaniu regulaminów technicznych. 4. Postanowienia wynikające z warunków miejscowych ujęte są w regulaminach technicznych, wewnętrznych rozkładach jazdy oraz dodatkach do tych rozkładów. 5. Postanowienia niniejszej instrukcji obowiązują pracowników PKP PLK i pracowników innych podmiotów gospodarczych korzystających z infrastruktury zarządzanej przez PKP PLK – odpowiednio do rodzaju i zakresu wykonywanych czynności opisanych w tej instrukcji. §2 Podział sieci kolejowej pod względem technicznym 1. Sieć kolejowa PKP Polskie Linie Kolejowe jest to zespół połączonych ze sobą linii kolejowych położonych na obszarze zarządzanym przez PKP PLK 2. Linia kolejowa jest elementem sieci kolejowej wraz z niezbędną infrastrukturą przeznaczoną do prowadzenia ruchu kolejowego, który ma wyznaczony punkt początkowy i końcowy ustalony przez Zarząd PKP PLK 3. Linie kolejowe dzielą się na odcinki, szlaki i odstępy. 4. Odcinek jest to część linii kolejowej zawarta między sąsiednimi stacjami węzłowymi albo między punktem początkowym lub końcowym linii kolejowej i najbliższą stacją węzłową. 5. Szlak jest to część linii kolejowej między: 1) dwoma sąsiednimi posterunkami zapowiadawczymi, 2) ostatnim posterunkiem zapowiadawczym i końcowym punktem linii bez posterunku zapowiadawczego. 6. Odstęp jest to część toru szlakowego między: 1) posterunkiem zapowiadawczym a najbliższym posterunkiem odstępowym (bocznicowym) lub semaforem odstępowym blokady samoczynnej, 2) dwoma kolejnymi posterunkami odstępowymi (bocznicowymi), 3) posterunkiem odstępowym i bocznicowym, 4) dwoma kolejnymi semaforami odstępowymi blokady samoczynnej dla tego samego kierunku jazdy przy danym torze. 7. Łącznica jest to linia kolejowa łącząca dwie inne linie kolejowe z pominięciem stacji węzłowej. §3 Posterunki ruchu 1. Posterunek ruchu służy do bezpiecznego i sprawnego prowadzenia ruchu kolejowego. Posterunki ruchu dzielą się na posterunki następcze i osłonne. 2. Zadaniem posterunku następczego jest zapewnienie bezpiecznego przejazdu lub odjazdu pociągu tylko wtedy, gdy tor przyległego szlaku (odstępu) dla danego kierunku jest wolny. Posterunki następcze dzielą się na posterunki: zapowiadawcze, bocznicowe i odstępowe. 3. Posterunek zapowiadawczy jest to posterunek mający możliwość zmiany kolejności jazdy pociągów wyprawianych na tor szlakowy przyległy do tego posterunku. 4. Do posterunków zapowiadawczych należą stacje i posterunki odgałęźne. 5. Stacja jest to posterunek zapowiadawczy, w obrębie którego, oprócz toru głównego zasadniczego, znajduje się co najmniej jeden tor główny, a pociągi mogą rozpoczynać i kończyć jazdę, krzyżować się i wyprzedzać, jak również zmieniać skład lub kierunek jazdy. Duże stacje mogą być podzielone na rejony stanowiące osobne posterunki zapowiadawcze. Stacja, na której układ torów umożliwia jedynie krzyżowanie i wyprzedzanie pociągów, nazywa się mijanką. 6. Pod względem ruchu pociągów rozróżnia się stacje: 1) krańcowe, tj. początkowe i końcowe dla danej relacji pociągu, 2) pośrednie, które znajdują się między stacjami krańcowymi. 7. Stacje, na których łączą się szlaki z trzech lub więcej kierunków, nazywamy stacjami węzłowymi. Zespół stacji i posterunków ruchu sąsiadujących ze sobą nazywa się węzłem kolejowym, którego granice ustala Zarząd PKP PLK 8. Posterunek odgałęźny urządzony jest poza stacją: 1) w miejscu odgałęzienia linii lub łącznicy, 2) przy przejściu ze szlaku jednotorowego w dwutorowy i odwrotnie, 3) w miejscu połączenia torów szlakowych na liniach wielotorowych. Posterunek odgałęźny bierze udział w prowadzeniu ruchu wszystkich pociągów kursujących na przyległych szlakach (odstępach). 9. Granicę pomiędzy szlakiem a posterunkiem zapowiadawczym stanowi: 1) na liniach jednotorowych – semafor wjazdowy tego posterunku, 2) na liniach dwutorowych – miejsce znajdowania się semafora wjazdowego i linia prostopadła do osi torów, w miejscu ustawienia tego semafora, z wyjątkiem przypadków, w których granica między poszczególnymi torami szlakowymi a posterunkiem zapowiadawczym jest różna, to jest gdy: a) tory szlakowe oddalone są od siebie tak, że nie można określić linii prostopadłej do osi torów, w miejscu ustawienia semafora wjazdowego, wówczas granicą między tym torem szlakowym, przy którym nie ma semafora wjazdowego, a posterunkiem zapowiadawczym jest miejsce znajdujące się przy tym torze od strony szlaku w odległości 100 m przed najbliższym rozjazdem lub skrzyżowaniem, b) w torze najbliższy rozjazd lub skrzyżowanie znajduje się bliżej szlaku niż rozjazd lub skrzyżowanie w sąsiednim torze osłaniany semaforem wjazdowym, wówczas granicą między tym torem szlakowym, przy którym nie ma semafora wjazdowego, a posterunkiem zapowiadawczym jest miejsce znajdujące się przy tym torze od strony szlaku w odległości 100 m przed najbliższym rozjazdem lub skrzyżowaniem, c) przy torze znajduje się odnoszące się do tego toru urządzenie sygnałowe, za pomocą którego podaje się zezwolenie na wjazd pociągu, wówczas granicą między tym torem szlakowym a torem posterunku zapowiadawczego jest miejsce usytuowania tego urządzenia. 10. Posterunek bocznicowy jest to posterunek ruchu urządzony na szlaku przy odgałęzieniu bocznicy, który bierze udział w prowadzeniu ruchu wszystkich pociągów kursujących na przyległych odstępach i pociągów obsługujących bocznicę. Przyjmowanie pociągów na bocznicę i wyprawianie ich z bocznicy odbywa się na zasadach ustalonych dla posterunków zapowiadawczych, a przepuszczanie innych pociągów – na zasadach ustalonych dla posterunków odstępowych. Jeżeli posterunek bocznicowy urządzany jest tylko dla umożliwienia wjazdu i wyjazdu pociągu obsługującego bocznicę i nie wyposaża się go w semafory, jest to posterunek pomocniczy; posterunek ten bierze udział w zapowiadaniu tylko pocigów obsługujących bocznicę. 11. Posterunek odstępowy jest posterunkiem ruchu urządzanym na szlaku w celu podziału szlaku na odstępy. Posterunek odstępowy reguluje następstwo pociągów, to jest pozwala na przejazd pociągu przez ten posterunek, gdy następny odstęp jest wolny. Posterunki odstępowe obsługiwane na liniach z półsamoczynną blokadą liniową nazywają się posterunkami blokowymi, a na liniach z telefonicznym zapowiadaniem pociągów posterunkami odstępowymi telefonicznymi. Na liniach z samoczynną blokadą liniową funkcje posterunków odstępowych spełniają samoczynne semafory blokady. 12. Posterunek osłonny jest urzdzony na szlaku dla osłony miejsca skrzyżowania w jednym poziomie dwóch linii kolejowych, linii kolejowej z linia tramwajową splotu torów, mostu zwodzonego lub obrotowego. Posterunek osłonny może być urządzony przy przejściu ze szlaku z dwutorowego w jednotorowy lub z jednotorowego w dwutorowy, o ile nie zachodzi potrzeba urządzania tam posterunku odgałęźnego lub odstępowego. Posterunek osłonny nie bierze udziału w zapowiadaniu ruchu pociągów. §4 Posterunki techniczne 1. Posterunek techniczny przeznaczony jest do wykonywania, bezpośredniego organizowania i nadzorowania czynności ruchowych na stacjach i na innych posterunkach ruchu. Posterunki techniczne dzielą się na posterunki nastawcze, dyspozytorskie, dróżnika przejazdowego oraz posterunki stwierdzania końca pociągu. 2. Posterunek nastawczy przeznaczony jest do wykonywania czynności związanych bezpośrednio z prowadzeniem ruchu przy czym: 1) posterunek nastawczy wyposażony w urządzenia nastawcze z funkcją zależności sygnałów na sygnalizatorach od położenia zwrotnic oraz urządzenia blokowe i łączności -jest nastawnią, 2) posterunek, którego urządzenia nie mają funkcji, o której mowa w pkt. 1 -jest posterunkiem zwrotniczowskim (zwrotniczego). 3. Pod względem funkcji ruchowej rozróżnia się nastawnie dysponujące, wykonawcze i manewrowe. 4. Obszar stacji lub innego posterunku ruchu, na którym urządzenia sterowania ruchem kolejowym obsługiwane są z jednej nastawni, nazywa się okręgiem nastawczym. 5. Nastawnia dysponująca jest to posterunek nastawczy, wyposażony w urządzenia dysponowania semaforami w obrębie całej stacji lub w przydzielonym okręgu. 6. Jeżeli nastawnia dysponująca wyposażona jest w urządzenia zdalnego sterowania ruchem, a jej urządzenia umożliwiają obsługę urządzeń nastawczych i podawanie sygnałów na semaforach posterunków jej podporządkowanych, nazywana jest nastawnią zdalnego sterowania. Posterunki jej podległe nazywamy posterunkami zdalnie sterowanymi. Wzajemne usytuowanie w terenie tych posterunków może tworzyć układ liniowy (odcinek), obszarowy lub mieszany. Nastawnia położona na odcinku zdalnie sterowanym posiadająca możliwość miejscowej obsługi urządzeń nazywa się nastawnią miejscową. 7. Nastawnia wykonawcza jest to posterunek nastawczy, na którym obsługuje się urządzenia nastawcze i blokowe we własnym okręgu nastawczym z możliwością nastawiania sygnałów na semaforach na polecenie dyżurnego ruchu za pomocą urządzeń lub środków łączności. 8. Nastawnia manewrowa jest to posterunek nastawczy, na którym nastawia się zwrotnice i sygnały dla manewrów. Gdy nastawnia ta obsługuje zwrotnice przy górce rozrządowej, wówczas nazywa się ona nastawnią rozrządową. 9. Posterunek techniczny, którego zadaniem jest potwierdzenie prawidłowości wjazdu pociągu nazywamy posterunkiem stwierdzenia końca pociągu. 10. Posterunek techniczny, który usytuowany jest na szlaku lub stacji w pobliżu skrzyżowania linii kolejowej z drogą kołową w jednym poziomie, wyposażony w urządzenia służące do wstrzymania ruchu drogowego przez przejazd nazywamy posterunkiem dróżnika przejazdowego (strażnicą). 11. Posterunek techniczny, którego zadaniem jest bieżący nadzór i regulacja całokształtu pracy eksploatacyjnej na wyznaczonym obszarze lub odcinku jest posterunkiem dyspozytorskim. Do posterunków tych należą posterunki dyspozytorów, dyżurnych ruchu peronowych i manewrowych oraz starszych ustawiaczy. 12. Każdy posterunek techniczny, z wyjątkiem posterunków dyspozytorskich, powinien być oznaczony symbolem literowo-cyfrowym według następujących zasad: 1) nastawnie dysponujące, w tym nastawnie zdalnego sterowania i nastawanie miejscowe na odcinkach zdalnego prowadzenia ruchu, oznacza się skrótem dwu lub trzyliterowym spośród liter nazwy stacji, przy czy pierwsza litera symbolu jest pierwszą literą nazwy stacji; jeżeli na posterunku ruchu są dwie lub więcej nastawnie dysponujące to w symbolu dodajemy duże litery alfabetu np. „Ns” – nastawnia dysponująca stacji Nasielsk, „MwA”, „MwB” – nastawnie dysponujące stacji Mysłowice, 2) nastawnie wykonawcze oraz manewrowe oznacza się tym samym symbolem co nastawnie dysponujące z dodaniem cyfry arabskiej np. „Ns1” – nastawnia wykonawcza stacji Nasielsk; w przypadku, gdy na stacji są dwie lub więcej nastawnie dysponujące to podległe tym nastawniom nastawnie wykonawcze oznacza się cyframi kolejnych dziesiątek np. „MwA1” -nastawnia wykonawcza podległa nastawni „MwA” stacji Mysłowice, „MwB 11” – nastawnia wykonawcza podległa nastawni dysponującej „MwB” stacji Mysłowice, 3) posterunki odgałęźne, odstępowe i osłonne oznacza się według zasad podanych w pkt. 1, 4) posterunki zwrotniczych oznacza się skrótem „Post.” z dodaniem liczby odpowiadającej kolejnemu numerowi posterunku i zaczynającej się od wolnej dziesiątki np. „Post. 11” – posterunek zwrotniczego numer 11, 5) posterunki stwierdzania końca pociągu oznacza się skrótem „Skp”, a w przypadku występowania kilku posterunków do skrótu dodaje się kolejne cyfry arabskie np. „Skp 1”, „Skp 2”, 6) posterunki dróżników przejazdowych oznacza się w postaci ułamka, gdzie w liczniku należy podać numer, który jest liczbą kolejną posterunku (według wzrostu kilometracji) znajdującego się na tej linii lub nazwę przejazdu kolejowego, a w mianowniku kilometr linii, na którym znajduje się ten posterunek. W przypadku, gdy posterunek jest wspólny dla wielu linii kolejowych, posterunek ten należy oznaczyć kolejną liczbą porządkową lub nazwą przejazdu linii o wyższej kategorii. 13. Ustalanie skrótów posterunków technicznych należy do zakładu linii kolejowych administrującego tym posterunkiem. Zasady umieszczania nazw i oznaczeń na posterunkach technicznych określa system identyfikacji wizualnej przyjęty w PKP PLK §5 Budowle i urządzenia przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego 1. Posterunki ruchu wyposażone są w budowle i urządzenia niezbędne do prowadzenia ruchu pociągów i wykonywania pracy manewrowej w sposób bezpieczny, zapewniający regularność i sprawność ruchu kolejowego. Do tych budowli i urządzeń zalicza się: tory i rozjazdy, urządzenia sterowania ruchem kolejowym i łączności, urządzenia do hamowania staczanych odprzęgów na górkach rozrządowych, urządzenia ułatwiające wykonywanie czynności ładunkowych, wsiadanie i wysiadanie podróżnych, urządzenia informacji świetlnej i dźwiękowej, oświetlenie itp. 2. Urządzenia na posterunkach ruchu są obsługiwane przez uprawnionych i wyznaczonych pracowników lub działają samoczynnie. 3. Na stacjach tory kolejowe dzielą się na tory: główne, specjalnego przeznaczenia i boczne. Tory przystosowane do jazd pociągowych nazywają się torami głównymi. Dzielą się one na tory główne zasadnicze i tory główne dodatkowe. Tory główne będące przedłużeniem torów szlakowych nazywają się torami głównymi zasadniczymi, natomiast pozostałe tory główne torami głównymi dodatkowymi. Do torów specjalnego przeznaczenia należą: żeberka ochronne, tory dojazdowe do bocznic, komunikacyjne, wyciągowe, bocznicowe. Inne tory na stacjach są torami bocznymi. Grupy torów przeznaczone wyłącznie do wjazdu lub wyjazdu pociągów nazywają się grupami przyjazdowymi lub grupami odjazdowymi, do wjazdu i wyjazdu pociągów – grupami przyjazdowo- odjazdowymi, a wyłącznie do rozrządzania pociągów – grupami kierunkowymi. 4. Tory na szlakach i na stacjach oznacza się według następujących zasad: 1) tory szlakowe i stacyjne oznacza się liczbami, które w mowie wyraża się: a) odnośnie torów szlakowych – liczebnikami głównymi (jeden, dwa itd.), b) odnośnie torów stacyjnych – liczebnikami porządkowymi (pierwszy, drugi itd.), 2) na szlaku dwutorowym tor prawy, patrząc od początku linii ku jej końcowi, jest torem nr 1 (jeden), a tor lewy – torem nr 2 (dwa), 3) numerację torów na szlakach wielotorowych ustala Zarząd PKP PLK 4) torem nr 1 (pierwszym) na stacji jest tor główny zasadniczy będący przedłużeniem: a) na liniach jednotorowych – toru szlakowego, położonego bliżej początku linii zgodnie z jej kilometrażem, b) na liniach dwutorowych i wielotorowych – toru szlakowego nr 1 (jeden). Na stacjach węzłowych do oznaczenia toru nr 1 (pierwszego) miarodajną jest linia kolejowa wyższej kategorii, a przy równorzędności linii przyjmuje się linię o większym obciążeniu ruchem pociągów, 5) tory stacyjne znajdujące się po prawej stronie toru głównego zasadniczego nr 1 (pierwszego) patrząc od początku linii ku jej końcowi, oznacza się kolejnymi liczbami nieparzystymi, a tory stacyjne znajdujące się po lewej stronie toru głównego zasadniczego nr 1 (pierwszego) kolejnymi liczbami parzystymi, 6) jeśli tory główne podzielone są rozjazdami na części, a urządzenia sterowania ruchem umożliwiają przyjmowanie pociągów na poszczególne części toru, to każdą z tych części należy uważać za oddzielny tor i odpowiednio ją oznaczyć (np. dodając do numeru toru literę), 7) grupy torów oznacza się literami lub w sposób ustalony w regulaminie technicznym; dla każdej grupy przeznacza się osobną dziesiątkę lub setkę liczb; tory poszczególnych grup oznacza się według zasad ustalonych w pkt. 5 albo kolejnymi numerami. 5. Rozjazdy powinny być ponumerowane kolejnymi liczbami arabskimi, zgodnie z kierunkiem wzrostu kilometrowania linii. Na grupach torów stacyjnych może być stosowana numeracja rozjazdów odpowiednia do oznaczenia torów tych grup. Zwrotnice rozjazdów krzyżowych (pojedynczych lub podwójnych) oznacza się literami alfabetu – odpowiednio „a” lub „ab” dla zwrotnic położonych bliżej początku linii oraz „b” lub „cd” dla zwrotnic dalszych. Wykolejnice oznacza się skrótem „Wk” z dodaniem kolejnego numeru. 6. Położenie zasadnicze zwrotnic i wykolejnic podaje się w regulaminie technicznym. Zwrotnice i wykolejnice powinny być ustawione w położeniu zasadniczym, jeżeli nie zachodzi potrzeba przestawienia ich dla przygotowania drogi przebiegu. W przypadku, gdy warunki miejscowe posterunku ruchu uzasadniają inne postępowanie, należy je określić w regulaminie technicznym tego posterunku. 7. Wykolejnice i zwrotnice wyposażone w latarnie powinny być oświetlone zgodnie z postanowieniami zawartymi w regulaminie technicznym. 8. Dla sprawdzenia stanu rozjazdów dokonuje się ich oględzin w sposób i w zakresie ustalonym w instrukcjach dotyczących oględzin i utrzymania rozjazdów. W regulaminie technicznym podaje się, kto i w jakim czasie ma obowiązek dokonywania oględzin rozjazdów. 9. W razie zauważenia nieprawidłowości w działaniu zwrotnicy lub uszkodzenia rozjazdu, należy o tym powiadomić pracownika wyznaczonego do obsługi zwrotnicy, który zgłasza to dyżurnemu ruchu dysponującemu i wpisuje uszkodzenie do dziennika oględzin rozjazdów. W przypadku, gdy uszkodzenie rozjazdu zagraża bezpieczeństwu ruchu, pracownik obsługujący wstrzymuje ruch przez ten rozjazd. Przywrócenie ruchu może nastąpić dopiero po wpisaniu do dziennika oględzin rozjazdów przez uprawnionego pracownika faktu usunięcia uszkodzenia lub warunków przejazdu przez ten rozjazd (ograniczenie prędkości, zakaz jazdy na kierunek zwrotny itp.). 10. Tory i inne urządzenia kolejowe powinny być utrzymywane w stanie zapewniającym sprawność, ciągłość i bezpieczeństwo ruchu według zasad podanych w oddzielnych przepisach i instrukcjach. §6 Ogólne obowiązki pracowników związanych z prowadzeniem ruchu 1. Pracownicy mający związek z ruchem pociągów obowiązani są znać i przestrzegać postanowienia niniejszej instrukcji w zakresie potrzebnym do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. 2. Pracowników, o których mowa w ust. 1 obowiązuje ponadto znajomość i przestrzeganie postanowień przepisów, instrukcji wewnętrznych, zarządzeń i regulaminów technicznych, związanych z wykonywaniem powierzonych im obowiązków. 3. Pracownicy posterunków technicznych biorących udział w prowadzeniu ruchu kolejowego (dyżurny ruchu, nastawniczy, zwrotniczy i dróżnik przejazdowy) na zarządzanym terenie są koordynatorami współpracy wszystkich jednostek organizacyjnych i innych podmiotów uczestniczących w realizacji procesu przewozowego i mogą wydawać tym pracownikom polecenia dotyczące wykonywania postanowień zawartych w tej instrukcji. 4. Wszystkie obowiązki należy wykonywać sumiennie i sprawnie w sposób zapewniający bezpieczeństwo ruchu. 5. W razie otrzymania polecenia, którego wykonanie może stwarzać zagrożenie bezpieczeństwa ruchu, pracownik otrzymujący to polecenie obowiązany jest odmówić jego wykonania podając przyczynę. 6. Pracownicy, których praca związana jest z ruchem pociągów, powinni w czasie pracy korzystać z zegara wskazującego aktualny czas. 7. Pracownik wywołany środkami łączności zgłaszając się powinien podać nazwę posterunku (numer pociągu lub pojazdu pomocniczego), stanowisko oraz nazwisko. W tej samej kolejności informacje powinien podać pracownik wywołujący. Dający i otrzymujący środkami łączności polecenie, zawiadomienie, zgłoszenie lub pozwolenie powinni upewnić się, czy rozmawiają z właściwą osobą. 8. Rozmowy powinny być możliwie krótkie, a treść ich nie może nasuwać żadnych wątpliwości. Treść otrzymanego telefonogramu lub polecenia należy powtórzyć. Każdą rozmowę przeprowadzoną za pomocą urządzeń łączności, a dotyczącą prowadzenia ruchu, należy zakończyć słowem „koniec” lub „bez odbioru”. §7. Pracownicy posterunków technicznych i ich zadania oraz prowadzona dokumentacja 1. Pracę posterunków technicznych oraz szczegółowy zakres ich zadań i obowiązków określają regulaminy techniczne. 2. W prowadzeniu ruchu pociągów bezpośrednio uczestniczą: dyżurny ruchu, nastawniczy, zwrotniczy i dróżnik przejazdowy. Natomiast organizowanie i kierowanie ruchem pociągów należy do dyspozytora. 3. Zadania i obowiązki dyspozytora określają oddzielne instrukcje i regulaminy. 4. Dyżurnych ruchu dzielimy na: dyżurnych ruchu dysponujących, odcinkowych, pomocniczych, peronowych i manewrowych. W zależności od wykonywanych czynności i miejsca pracy: 1) dyżurny ruchu dysponujący – prowadzi ruch pociągów na posterunku zapowiadawczym i przyległych szlakach (odstępach) oraz koordynuje pracę pozostałych pracowników i zespołów zaangażowanych w proces przewozowy na zarządzanym terenie, 2) dyżurny ruchu odcinkowy – prowadzi ruch z nastawni zdalnego sterowania na terenie objętym urządzeniami zdalnego sterowania lub na odcinkach zdalnego prowadzenia ruchu i na szlakach do nich przyległych, 3) dyżurny ruchu pomocniczy – współpracuje z dyżurnym ruchu dysponującym na posterunku zapowiadawczym z wyjątkiem obsługi urządzeń srk nastawczych i blokowych, 4) dyżurny ruchu peronowy – współpracuje z dyżurnym ruchu dysponującym wykonując określone regulaminem technicznym czynności, które mogą być związane z prowadzeniem ruchu pociągów, obsługą podróżnych, nadzorem nad pracą manewrową itp. Posterunki dyżurnego ruchu peronowego urządza się na peronie lub w bezpośrednim jego sąsiedztwie na stacjach w zależności od potrzeb i warunków miejscowych, 5) dyżurny ruchu manewrowy – organizuje i nadzoruje pracę manewrową związaną z rozrządzaniem, zestawianiem i przeformowywaniem składów, obsługą punktów ładunkowych oraz uczestniczy w prowadzeniu ruchu pociągów w zakresie określonym regulaminem technicznym. 5. Nastawniczy na polecenie dyżurnego ruchu bierze udział w przygotowywaniu dróg przebiegów dla jazd pociągowych i manewrowych w przydzielonym okręgu nastawczym oraz wykonuje inne czynności określone regulaminem technicznym. 6. Jeżeli w nastawni pełni czynności równocześnie kilku nastawniczych, wówczas jeden z nich pełni obowiązki starszego nastawniczego. Starszy nastawniczy, oprócz wykonywania obowiązków nastawniczego w przydzielonym mu zakresie koordynuje pracę pozostałych nastawniczych. W regulaminie technicznym należy ustalić ścisły podział czynności każdego z nastawniczych i starszego nastawniczego. Ilekroć w instrukcji jest mowa o nastawniczym, należy rozumieć również starszego nastawniczego. 7. Zwrotniczy na polecenie dyżurnego ruchu, nastawniczego lub starszego zwrotniczego obsługuje zwrotnice i wykolejnice w przydzielonym okręgu oraz wykonuje inne czynności określone regulaminem technicznym. 8. Starszy zwrotniczy koordynuje i nadzoruje pracę przydzielonych mu posterunków zwrotniczowskich, obsługuje urządzenia znajdujące się na wyznaczonym mu posterunku oraz wykonuje inne czynności określone regulaminem technicznym. Jeśli w okręgu starszego zwrotniczego nie ma zwrotniczego, starszy zwrotniczy nastawia zwrotnice osobiście. 9. Dróżnik przejazdowy dokonuje strzeżenia i utrzymania przejazdu kolejowego zgodnie z postanowieniami niniejszej instrukcji i instrukcji obsługi przejazdów kolejowych. 10. Szczegółowy podział czynności dyżurnych ruchu i innych pracowników biorących udział w prowadzeniu ruchu zawiera regulamin techniczny, natomiast zasady pracy oraz postępowanie pracowników zatrudnionych na posterunkach technicznych przy prowadzeniu ruchu kolejowego w tym: obejmowanie, przekazywanie i pełnienie dyżuru oraz zachowanie się w czasie dyżuru określa instrukcja dla personelu obsługi ruchowych posterunków technicznych. 11. Pracownikowi zatrudnionemu na posterunku przy czynnościach określonych w regulaminie technicznym, które nie wypełniają mu całkowicie ustawowego czasu pracy, przełożony może przydzielić inne czynności, jeżeli nie będzie to wpływać ujemnie na wykonanie zadań podstawowych. 12. Treść rozmów i poleceń telefonicznych mających bezpośredni związek z bezpieczeństwem prowadzenia ruchu pociągów, które obligatoryjnie nie są notowane w dokumentacji techniczno – ruchowej lub nie są rejestrowane automatycznie, należy zapisywać w dzienniku rozmów telefonicznych. 13. Zapisów w dziennikach, książkach i innych dokumentach, o ile nie są one prowadzone w sposób automatyczny, należy dokonywać w sposób właściwy, czytelny i trwały. Nie wolno zapisów poprawiać, wycierać, wywabiać ani zaklejać. W razie pomyłki należy zapis przekreślić tak, aby możliwe było jego odczytanie, a obok należy zrobić nowy zapis i potwierdzić go podpisem. 14. Wskazane w niniejszej instrukcji dzienniki, książki, itp. powinny być przesznurowane i opieczętowane, a ilość stron po sprawdzeniu powinien poświadczyć podpisem naczelnik sekcji lub upoważniony przez niego pracownik przed wydaniem druku na posterunek. Na posterunku dyżurnego ruchu powinien znajdować się zapas książek, dzienników i bloków stosowanych na posterunkach technicznych. 15. W razie potrzeby zabrania z posterunku niezakończonej dokumentacji (dziennika, książki, bloku rozkazu pisemnego itp.), przełożony powinien przed zabraniem druku niezakończonego dostarczyć na ten posterunek nowy druk. 16. Całkowicie wykorzystane druki należy przechowywać zgodnie z obowiązującymi przepisami. Druki rozpoczęte w starym roku kalendarzowym, a zakończone w nowym roku kalendarzowym należy przechowywać z drukami wypełnionymi w całości w nowym roku kalendarzowym. §8 Pojazdy kolejowe 1. Pojazdy kolejowe są to pojazdy dostosowane do poruszania się na własnych kołach po torach kolejowych. 2. Pojazdy kolejowe dzielą się na tabor kolejowy i pojazdy pomocnicze. 3. Tabor kolejowy dzieli się na tabor zwykły i tabor specjalny. 4. Tabor zwykły stanowi pojazdy kolejowe przystosowane do kursowania w składzie pociągu na ogólnych zasadach, przeznaczone do przewozu osób i rzeczy. W szczególności są to: 1) wszystkie typy lokomotyw, zespoły trakcyjne i inne pojazdy silnikowe, zwane pojazdami trakcyjnymi, 2) wagony osobowe i towarowe, w tym także naczepy siodłowe na wózkach kolejowych, z których każdy traktowany jest jako odrębny wagon. 5. Tabor specjalny stanowią pojazdy kolejowe przeznaczone w szczególności do prac remontowo-budowlanych lub ratunkowych, których budowa pozwala na kursowanie samodzielnie lub w składzie pociągu, przy zachowaniu określonych warunków dotyczących w szczególności miejsca ustawienia w składzie pociągu i prędkości jazdy. 6. Do taboru specjalnego zalicza się w szczególności: maszyny do kolejowych robót budowlanych, pojazdy do utrzymania i naprawy sieci trakcyjnej, żurawie kolejowe, wózki motorowe. 7. Na ścianach bocznych taboru specjalnego powinna być wskazana maksymalna prędkość jazdy, miejsce ustawienia w składzie pociągu i inne ograniczenia techniczne. 8. Pojazdy pomocnicze są to pojazdy kolejowe, których budowa nie pozwala na ich włączanie do składu pociągu, a w szczególności: maszyny budowlane na kołach, ciągniki szynowe, drezyny i wózki robocze oraz niektóre typy pojazdów ratunkowych. §9 Określenie i podział pociągów 1. Pociąg jest to skład wagonów lub innych pojazdów kolejowych sprzęgniętych z czynnym pojazdem trakcyjnym albo pojazd trakcyjny – osygnalizowany i przygotowany do jazdy lub znajdujący się w drodze. 2. Pociągi, którymi wykonywana jest praca przewozowa przez przewoźników dzielimy na pociągi: pasażerskie, towarowe. 3. Dla potrzeb wewnętrznych PKP PLK mogą być uruchamiane: 1) pociągi ratunkowe – przeznaczone do usuwania skutków wypadków kolejowych, 2) pociągi gospodarcze – przewożące materiały budowlane lub pojazdy specjalne przeznaczone do prac budowlanych, naprawczych i utrzymania, kursujące do stacji przed szlakiem, gdzie pociągi te mają pracować jako pociągi robocze, w tym lokomotywy do i od tych pociągów, 3) pociągi robocze – wykonujące pracę na szlaku lub szlakach na zamkniętym torze, 4) pociągi inspekcyjne – kursujące na specjalne zarządzenie o uruchomieniu pociągu w celu dokonania objazdu inspekcyjnego linii kolejowych, 5) pojazdy pomocnicze. 4. Na zasadach ustalonych dla pociągów kursują: 1) tabor specjalny, 2) pojazdy pomocnicze oddziałujące na urządzenia sterowania ruchem kolejowym. 5. Szczegółowego podziału pociągów, o których mowa w ust. 2 dokonuje przewoźnik kolejowy. §10 Wewnętrzny rozkład jazdy pociągów i zarządzanie w nim zmian 1. Wewnętrzny rozkład jazdy pociągów jest planem, według którego odbywa się ruch pociągów. Sposób opracowania wewnętrznego rozkładu jazdy pociągów oraz zasady numerowania pociągów określa instrukcja o rozkładzie jazdy pociągów. 2. Do wewnętrznego rozkładu jazdy wydawane są dodatki: 1) warunki techniczno-ruchowe linii – dodatek 1, 2) wykaz ostrzeń stałych – dodatek 2. 3. Pracownicy, których czynności związane są z prowadzeniem ruchu kolejowego, powinni posiadać w czasie wykonywania pracy aktualny wewnętrzny rozkład jazdy lub wyciąg z wewnętrznego rozkładu jazdy oraz zarządzenia o uruchamianych pociągach, albo mieć możliwość korzystania z tych rozkładów i zarządzeń. 4. Na każdym posterunku technicznym powinien znajdować się wewnętrzny rozkład jazdy lub wyciąg z tego rozkładu, opracowany w zakresie wskazanym w regulaminie technicznym dla tego posterunku. 5. O uruchomieniu pociągów nie ujętych w wewnętrznym rozkładzie jazdy oraz o zmianach w obowiązującym wewnętrznym rozkładzie jazdy należy powiadomić zainteresowane jednostki i pracowników w terminie umożliwiającym ich sprawne wprowadzenie. 6. Wewnętrzne rozkłady jazdy i wyciągi z nich powinny być stale aktualne. 7. Bez wewnętrznego rozkładu jazdy, na warunkach określonych przez dyspozytora liniowego, mogą kursować: 1) pociągi uruchamiane dla potrzeb usuwania skutków awarii, 2) pojazdy pomocnicze PKP PLK

jaki specjalny wagon może znajdować się w składzie pociągu