Bazylika św. Antoniego Padewskiego w Rybniku (nieformalnie Katedra Ziemi Rybnickiej) – kościół w śródmieściu w Rybniku, zbudowany w latach 1903-1906. W 1993 roku papież Jan Paweł II nadał jej tytuł bazyliki mniejszej. Jest najwyższą świątynią na Górnym Śląsku, wieże bazyliki wznoszą się na wysokość 95 metrów. 30 stycznia. Atrybuty. habit franciszkański, krucyfiks. Szczególne miejsca kultu. Viterbo, klasztory franciszkańskie. Multimedia w Wikimedia Commons. Hiacynta Mariscotti (Marescotti) TOR (ur. 1585 w Vignanello we Włoszech, zm. 30 stycznia 1640 w Viterbo) − włoska franciszkanka klauzurowa z III Zakonu św. Bernardyna, święta katolicka . Reformaci nigdy nie byli odrębnym zakonem lecz posiadali wewnętrzną autonomię w łonie Zakonu Braci Mniejszych . W 1772 r. istniały w Polsce cztery prowincje franciszkanów-reformatów: prowincja małopolska Matki Bożej Anielskiej, prowincja wielkopolska świętego Antoniego, prowincja ruska Matki Bożej Bolesnej i prowincja pruska Św. Antoniego z Padwy. ul. Senatorska 31. Parafia św. Antoniego istnieje od 1866 roku. Jej gospodarzami są ojcowie reformaci, choć z powodu kasaty klasztoru przez ponad 80 lat prowadzili ją księża Archidiecezji Warszawskiej. Barokowy kościół św. Antoniego powstawał w latach 1671-1679. Życiorys św. Antoniego z Padwy. W odległości od Wenecji ok. 40 km w kierunku Ferrary i Bolonii leży miasto Padwa, liczące dzisiaj ponad 200 000 mieszkańców. Miasto stare, pamiętające najazd Galów (226-225 p.n.e.), zdobyte przez Rzymian (183-181), a potem wielokroć zmieniające władców. Piotra w Tabdze oraz ruiny w Magdali nad Jeziorem Genezaret. 1894 − Kustodia, dzięki o. Giuseppe Baldiemu OFM, weszła w posiadanie ruin starożytnego Kafarnaum. 1917 − części zakonników w związku z I wojną światową groziło uwięzienie. 1920 − Benedykt XV ogłosił św. Antoniego z Padwy patronem i opiekunem Kustodii Ziemi Świętej. . Patron rzeczy zagubionych, św. Antoni z Padwy to jeden z najbardziej znanych świętych Kościoła katolickiego. W niedzielę (13 czerwca) przypada jego liturgiczne wspomnienie. 13 czerwca Kościół wspomina św. Antoniego z Padwy. O patronie rzeczy zagubionych i tych, które warto odnaleźć, rozmawiamy z ojcem Sylwestrem Bartoszewskim, który na co dzień posługuje w Sylwester Bartoszewski/Fot.: Archiwum prywatneBiografia świętego Antoniego jest ciekawsza niż niejeden kryminał. Na początku chciałbym zatem prosić ojca o przybliżenie naszym czytelnikom postaci świętego Antoniego. – Dziś obchodzimy jego święto. Antoni urodził się w Lizbonie w 1195 roku. Chwilą przełomową w jego życiu był moment, kiedy wstąpił do augustianów. Tam studiował w Coimbrze. Kiedy pięciu naszych braci wróciło w trumnach do Portugalii z Maroka, gdzie ponieśli śmierć męczeńską ze strony Muzułmanów, św Augustyn również zapragnął oddać życie za Jezusa. Jednakże wola Boża była inna. W Maroko zaraził się malarią i musiał wrócić do Portugalii, jednak podczas podróży statkiem, przez burzę, musiał popłynąć na Sycylię. Tam wybrał się do oddalonego niedaleko Asyżu, gdzie poznał św. Franciszka, który na trzy ostatnie lata życia przysłał pierwszych swoich braci do Padwy. W tym mieście św. Antoni się uświęca i umiera, mając zaledwie 36 lat. Na jego grobie dzieją się liczne cuda, a jego uczeń i następca, błogosławiony Łukasz Belludi rozpoczyna budowę Bazyliki św. Antoniego w św. Antoniego, w tle bazylika/Fot.: Bazylika św. Antoniego w PadwieCzym ojcu imponuje postać św Antoniego?– Według mnie św Antoni chce uczyć, że nasze całe życie musi być na co dzień zawsze na nowo poszukiwaniem woli świętym Antonim kojarzone są różne atrybuty między innymi lilie i chleb, dlaczego akurat one?– Często mówimy o atrybutach, które posiada św Antoni. Można do nich zaliczyć Pismo Święte, dzieciątko Jezus, lilię i chleb dla biednych. One w pewien sposób streszczają nauczanie św. Antoniego. Lilia jako symbol czystości i mądrości, często występuje wraz ze zwiastowaniem Maryi. Chleb dla biednych do dziś jest rozdawany ubogim i nie tylko w naszych klasztorach. W 1982 roku, kiedy papież Jan Paweł II przyjechał do Padwy, by podziękować Bogu za wstawiennictwem św. Antoniego za cudowne i ocalałe życie, podkreślił: Znajomość Pisma Świętego pomaga nam w ukochaniu i spotkaniu Jezusa Antoni/Fot.: Bazylika św. Antoniego w PadwiePewną ciekawostką jest to, że w bazylice znajduje się grób świętego, ale jego język nie jest tam pochowany. Dlaczego?– Rzeczywiście, w bazylice znajduje się grób św. Antoniego i pielgrzymi często pytają: "Dlaczego język nie jest pochowany wraz z ciałem?" W 1263 roku, czyli około 30 lat po śmierci św. Antoniego, przybył do Padwy św. Bonawentura, który był generałem i najwyższym przełożonym dla naszego zakonu (po św Franciszku z Asyżu). Po przybyciu otworzył trumnę i okazało się, że cały układ głosowy św. Antoniego był nienaruszony. To Pan Bóg zachował tę część ze względu na to, jak św. Antoni pięknie opowiadał o życiu Jezusa. Dlatego w XVIII wieku wybudowano kaplicę relikwii i tam w środkowym oknie umieszczono relikwię szczęki św Antoniego, a poniżej relikwię jego języka oraz strun głosowych. W bazylice są również umieszczone relikwie św. Wota, św. Jana Pawła II i św. Faustyny. Mamy wiele pamiątek, ale to, co chciał nam powiedzieć św Antoni, to to, że język i struny głosowe służą do chwalenia Pana Boga. Jak mówił św Antoni, język ma dwoje drzwi, czyli zęby i usta. Dlatego zanim cokolwiek powiemy, musimy pomyśleć, w jaki sposób wyrazić naszą myśl, żeby nikogo nie Relikwii św. Antoniego/Fot.: Bazylika św. Antoniego w PadwieW bazylice znajduje się także polski akcent, mam tutaj na myśli kaplicę.– Polski akcent w bazylice to kaplica św. Stanisława. Chciałbym podkreślić przede wszystkim, że w naszej bazylice mamy wiele pamiątek po Polakach. Znaleźć tu można tablice nagrobne studentów i profesorów. W przyszłym roku będziemy obchodzić 800-lecie uniwersytetu padewskiego. Dodatkowo stworzyliśmy komisję, która w jakiś sposób chce przypomnieć udział Uniwersytetu Jagiellońskiego i obecnośc Polaków na uniwersytecie w Padwie. Wchodząc do bazyliki. możemy zobaczyć po lewej stronie ołtarz św. Maksymiliana, pod którym znajdowała się krypta, w której spotykali się tacy studenci jak Mikołaj Kopernik, Jan Kochanowski, Sobieski i Batory. To oni starali się, abyśmy w tej bazylice mieli polską cząstkę ziemi, czyli kaplicę św. Stanisława. Bolesław Śmiały poćwiartował ciało świętego biskupa i rozrzucił je na obrzeżach Krakowa. Kiedy odnaleziono ciało, było ono zrośnięte i stało się symbolem zjednoczenia Polski. Dlatego studenci na uniwersytecie zawsze modlili się i mieli nadzieję, że Polska odzyska niepodległość. W XVI wieku, jak nacja polska wydzieliła się na uniwersytecie z nacji niemieckiej, wówczas zrzeszała inne kraje słowiańskie. Stąd znajdziemy tu herby Polski, Litwy i Rusi. Tutaj należy się wielka wdzięczność profesorowi Mirosławowi Lenartowi i pani Barbarze Lenart, którzy poświęcili się, aby odnowić sporo pamiątek w naszej bazylice. Kaplica św. Stanisława jest podziwiana przez zwiedzających pielgrzymów. Żadna nacja nie miała takiego powiązania ze swoją kaplicą, jak ma nacja polska. W ciągu roku naszą bazylikę odwiedzało ponad 800 grup Antoni/Fot.: Bazylika św. Antoniego w PadwieWarto dodać, że jeżeli ktoś marzy o pielgrzymce, ale nie może się wybrać do Padwy, może to zrobić wirtualnie– Chciałbym zaprosić chętnych do udziału w pielgrzymkach do Padwy. Jest to teraz możliwe, ponieważ staliśmy się w końcu strefą białą. Jeśli ktoś jednak nie może się nigdzie wybrać, to może zobaczyć bazylikę wirtualnie. Jako kapłani nie chcemy, aby bazylika była tylko muzeum, dlatego, oprowadzając pielgrzymów po bazylice, zawsze podkreślamy przede wszystkim duchowość św. Antoniego, by przybliżyć jego postać. Najważniejszym dziełem sztuki w bazylice jest rzeźba z Toskanii- Donatello. Postanowiliśmy, żeby mieć kontakt z bazyliką drogą streamingu. Można obserwować i modlić się przed grobem św m. Antoniego 24 godziny na dobę i słyszeć to, co się dzieje w bazylice. Nie zależy nam na pokazywaniu tylko muzeów w bazylice, ale na zwrócenie uwagi na grób św. grobu św. Antoniego/Fot.: Bazylika św. Antoniego w PadwieO. Sylwester przy grobie świętego Antoniego/Fot.: Archiwum prywatne Ojcze, na koniec pytanie o to, jak w tym roku będzie obchodzony w Padwie odpust ku czci św Antoniego?– 13 czerwca to dzień św Antoniego. W latach przed koronawirusem organizowana była procesja ulicami Padwy. W ubiegłym roku zdecydowaliśmy się użyć helikoptera, aby z góry błogosławić miastu i okolicom. W tym roku procesja będzie odbywała się drogą morską. Od morza w Wenecji i Sanktuarium Matki Bożej Zdrowia, przez rzekę Brenta i kanałami relikwie św. Antoniego przybędą do bazyliki w Padwie i wrócą z powrotem do sanktuarium 20 czerwca. Warto podkreślić, że mamy miesiąc antoniański i cały czas są różne przygotowania, występy chórów i teatrów w naszej bazylice. Mamy wystawę z okazji 100-lecia urodzin Jana Pawła II od 29 maja. Wystawa dotyczy życia świętego i przedstawienia go jako człowieka dialogu. Są także organizowane wizyty pielgrzymów w muzeach, parkach, dziedzińcach. Mamy spotkania kulturalne z ciekawymi ludźmi, charyzmatykami, imprezy kulturalne takie jak koncerty. Przyjeżdżają grupy teatralne, aby wystąpić na placu przed bazyliką. Jednak przede wszystkim organizowana jest wspólna modlitwa. Każdego dnia przybywają diecezje okoliczne wraz z biskupami lub kardynałami, aby modlić się w naszej bazylice. Chciałbym wspomnieć również o czuwaniu modlitewnym młodzieży, które odbędzie się w wigilię wspomnienia św. Antoniego. Liczymy na to, że w przyszłym roku wszystko wróci do normo i będziemy mogli ulicami Padwy przejść z relikwiami świętego, by błogosławić naszemu miastu i i Kaplica Relikwii św. Antoniego w bazylice/Fot.: Archiwum prywatneFot. tyt.: Autorstwa Didier Descouens - Praca własna, CC BY-SA Papieska bazylika św. Antoniego w PadwieBasilica Pontificia di Sant'Antonio di Padova Państwo Włochy Miejscowość Padwa Wyznanie katolickie Kościół rzymskokatolicki Wezwanie św. Antoniego Padewskiego Przedmioty szczególnego kultu Relikwie św. Antoniego Padewskiego Położenie na mapie Padwy Położenie na mapie Włoch Położenie na mapie Wenecji Euganejskiej 45°24′05″N 11°52′48″E/45,401389 11,880000 Multimedia w Wikimedia Commons Papieska bazylika św. Antoniego w Padwie (it. Basilica Pontificia di Sant’Antonio di Padova) – największy kościół w Padwie. Wewnątrz znajduje się grób św. Antoniego Padewskiego (Antoniego z Padwy). Mimo licznych pielgrzymek wiernych z całego świata bazylika ta nie posiada statusu głównego kościoła w mieście. Przez mieszkańców Padwy bazylika nazywana jest „Il Santo” (wł. święty). Historia Za życia Św. Antoniego w miejscu tym znajdował się kościół Santa Maria Mater Domini, który dzisiaj pełni funkcję kaplicy Madonna Mora we wnętrzu bazyliki. Obok kościoła w 1229 roku założony został klasztor zakonu braci mniejszych (franciszkanów) prawdopodobnie przez samego Świętego Antoniego. Po śmierci Św. Antoniego w 1231 r. w Arcelli na północy miasta, gdzie mieścił się Klasztor Sióstr Klarysek, ciało Antoniego, zgodnie z jego wolą, zostało przeniesione i pochowane w Santa Maria Mater Domini. Architektura Dzisiejszy zewnętrzny wygląd bazyliki jest w głównej mierze efektem trzech przebudów dokonanych w latach 1238-1310. Pierwsza rozbudowa bazyliki do formy prostego kościoła franciszkańskiego jednonawowego z krótką absydą została rozpoczęta w 1238 roku. Z czasem zostały dodane dwie boczne nawy. W końcowym efekcie kościół przeobraził się w istniejącą dziś budowlę. Wnętrze bazyliki, z uwagi na liczne rozbudowy, jest stosunkowo zróżnicowane. Stylowo bazylika podzielona jest na dwie części: nawową i absydową, nie tylko przez obecność licznych fresków w transepcie, ale przede wszystkim z uwagi na odmienność typologiczną gotyku. Część nawowa jest przestronna, otoczona galerią, która okrąża również transept. Polonica W 1592 polscy studenci Uniwersytetu w Padwie zorganizowali się w samodzielną organizację Nacja Polska. Uchwalono wtedy, że należy zbudować w bazylice polską kaplicę z kryptą. Na początku 1593 franciszkanie zarządzający obiektem przydzielili Polakom miejsce w północnej nawie kościoła. Z uwagi na trudności ze zbieraniem funduszy, decyzję o zabudowie wnętrza podjęto dopiero w 1606. Ołtarz i kryptę zaprojektował padewski rzeźbiarz Cesare Bovo. Uroczystość poświęcenia odbyła się w 1607. Kaplicy nadano wezwanie św. Stanisława. Pierwotny ołtarz został rozebrany w 1809. Na jego miejsce ściągnięto używany z przełomu XVII i XVIII wieku z kościoła San Prosdocino. Wewnątrz umieszczono obraz przedstawiający wskrzeszenie Piotrowina autorstwa Pietro Malomby z Wenecji. W 1979 zastąpiono go kolejnym ołtarzem z obrazem Chwała św. Maksymiliana autorstwa Pietro Annigoniego. W otoczeniu ołtarza znajduje się siedem nagrobków i epitafiów. Upamiętniają one pochowanych tu lub zmarłych. Są to Stefan Ubaldini, naukowiec ze Lwowa (jego rodzina pochodziła z Florencji), Stanisław Miński, zm. 1607, doradca króla Zygmunta III i delegat do papieża Klemensa VIII w sprawie kanonizacji Jacka Odrowąża, Aleksander Kazimierz Sapieha (zm. 1619), Krzysztof Sapieha (zm. 1637), podczaszy wielki litewski – obaj Sapiehowie zmarli w Padwie, ale ciała przewieziono do Polski, Stanisław Fritznekier, zm. około 1690, doktor filozofii i medycyny[1]. Przypisy ↑ Dorota Kowalczyk, Pierwsza kaplica w Padwie, w: Spotkania z Zabytkami, nr 7(65)/1992, Indeks 377325 pde For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Bazylika św. Antoniego w Padwie. Connected to: {{:: Z Wikipedii, wolnej encyklopedii {{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}} This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit). Text is available under the CC BY-SA license; additional terms may apply. Images, videos and audio are available under their respective licenses. Please click Add in the dialog above Please click Allow in the top-left corner, then click Install Now in the dialog Please click Open in the download dialog, then click Install Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list, then click Install {{::$ Padwa, miejsce kojarzone w szerszej świadomości z postacią św. Antoniego, to na pewno jedno z najciekawszych - ale i często pomijanych przez turystów - włoskich miast. Chociaż obszar dzisiejszej Padwy zamieszkiwany był już w czasach rzymskich, to nie odnajdziemy w mieście wielu śladów z tego okresu. Zachował się fragment ruin rzymskiego amfiteatru z początku I wieku. W Padwie odnajdziemy za to dobrze zachowaną architekturę średniowieczną i renesansową, zarówno świecką jak i kościelną. Padwa jest również ważnym ośrodkiem akademickim, nie powinien nas więc dziwić widok wielu młodych mieszkańców na ulicach oraz duży wybór knajp i restauracji nastawionych na młodszych odwiedzających. Jako ciekawostkę można dodać, że w Padwie wynaleziono popularny we Włoszech alkohol Aperol. Dziś marka należy do globalnej korporacji Campari, nie powinniśmy jednak mieć problemu z zakupem na mieście tego popularnego aperitifu czy drinków na jego bazie. Wybierasz się do Padwy? Sprawdź nasz artykuł: Gdzie spać w Padwie? Garść praktycznych informacji i przykładowe noclegi. Padwa - widok na plac Prato della Valle Chcesz obejrzeć więcej zdjęć? Zobacz naszą: galerię zdjęć z Padwy. Jak zwiedzać Padwę? Padwę dobrze zwiedza się pieszo. Szczególnie przyjemne jest przemierzanie labiryntów średniowiecznych uliczek w najstarszej części miasta pomiędzy katedrą a historycznymi placami miejskimi. Można powiedzieć, że Padwa jest modelowym włoskim miastem. Spotkamy tu połączenie różnych epok - mijać będziemy średniowieczne ulicę i renesansowe pałace, a wszystko to poprzeplatane jest typowo młodzieżowym klimatem ośrodka pełnego studentów. Odległości w centrum nie są duże, chociaż np. dworzec kolejowy oddalony jest dalszy kawałek od historycznego centrum. Jeśli będziemy chcieli dostać się gdzieś szybciej możemy skorzystać z dobrze działającej komunikacji miejskiej. Komunikacja miejska w Padwie Komunikacja publiczna w Padwie oparta jest na autobusach oraz jednej długiej linii tramwajowej. Pojedyncze bilety ważne są 75 minut. Jeśli planujemy częstsze podróże to możemy rozważyć zakup karnetu składającego się z 10 biletów. Jest to zestaw pojedynczych biletów, z których może korzystać więcej niż jedna osoba. Dostępne są również bilety czasowe. Tramwaj może okazać się wygodną opcją jeśli wizytę w Padwie zaczynamy na dworcu kolejowym lub autobusowym. Tramwaje kursują co kilka minut. Bilety kupimy w kioskach lub punktach z oznaczeniem "T" (Tabaccheria). Czasem punkt taki znajduje się wewnątrz kawiarni znajdującej się najbliżej przystanku. Bilety bez problemu zakupimy na dworcu. Do autobusu wsiadamy przodem lub tyłem i kasujemy bilet. Wysiadamy środkiem. Wiele przystanków jest na żądanie, pamiętajmy o pilnowaniu trasy. Mapę sieci znajdziemy pod tym adresem, chociaż wygodniejsze może być skorzystanie z map Google. Street art w Padwie Rowery [aktualizacja 2017] Padwa jest miastem idealnie dostosowanym do ruchu rowerowego. Mnogość ścieżek rowerowych i zrozumienie mieszkańców dla poruszających się na dwóch kółkach pozwala na przyjemne zwiedzanie miasta korzystając z tej formy transportu. W Padwie funkcjonuje oficjalna wypożyczalnia rowerów GoodBike Padova. Zasady są zbliżone do tych znanych z innych miast. Najpierw musimy wykupić abonament, później możemy wypożyczać rowery z jednej z 25 stacji zlokalizowanych na obszarze historycznego centrum. Pierwsze 30 minut korzystania jest darmowe, potem naliczane są opłaty. Drugie pół godziny kosztuje 0,50€, druga godzina 1,50€, a każda kolejna to z kolei koszt 2€. (aktualizacja 2017) Dla turystów przygotowano również dwie specjalne warianty (aktualizacja 2017): 4FORYOU - umożliwia darmowe korzystanie przez 4 godziny, cena 8€ 8FORYOU - umożliwia darmowe korzystanie przez 8 godzin, cena 13€ Oficjalna strona firmy GoodBike Padova dostępna jest pod tym adresem. Znajdziemy tam wszystkie informacje, niestety musimy użyć translatora. Jeśli będziemy mieć problemy podczas korzystania ze strony lub chcielibyśmy zakupić abonament na miejscu możemy udać się do oficjalnego punktu sprzedaży pod adresem via Altinate 70. Punkt otwarty jest od poniedziałku do piątku od 9:00 do 19:00. Karta turystyczna PadovaCard (aktualizacja 2017) Władze miejskie Padwy przygotowały dla turystów specjalną kartę turystyczną o nazwie PadovaCard. Karta występuje w dwóch wariantach: 48-godzinna - koszt 16€, 72-godzinna - koszt 21€. Z karty może korzystać jedna osoba dorosła i jedno dziecko poniżej 14. roku życia. Kupując kartę możemy korzystać z komunikacji publicznej oraz otrzymujemy możliwość darmowego wejścia do części ważnych atrakcji w mieście, w tym do kaplicy Scrovegni (musimy wcześniej zarezerwować miejsce za co dopłacamy 1€ (aktualizacja 2017)), do muzeów miejskich, do Palazzo della Ragione czy do oratorium św. Rocha. Niestety, karta nie obowiązuje w uniwersytecie, ogrodzie botanicznym czy chociażby w oratorium św. Jerzego przy Bazylice św. Antoniego. Karta zapewnia również zniżki do niektórych atrakcji jak wspomniany wcześniej ogród botaniczny czy inne atrakcje w regionie. Kartę możemy zakupić w punktach informacji turystycznej, w kasach Muzeum Eremitani oraz online na oficjalnej stronie. Ten ostatni sposób nie jest zbyt wygodny, sama strona jest bardzo "toporna". Pamiętajmy, że podczas zakupu (online czy na miejscu) powinniśmy od razu zarezerwować wizytę w kaplicy Scrovegni, w sezonie może zabraknąć miejsc! Punkt informacji turystycznej Będąc w Padwie możemy zajrzeć do jednego z punktów informacji turystycznej. Na miejscu możemy otrzymać mapę oraz wiele informacji praktycznych o atrakcjach i o karcie PadovaCard. Na miejscu dogadamy się po angielsku. Punkty: Dworzec główny w Padwie (Stazione FS) Adres: Piazzale Stazione Ferroviaria Padova Otwarty od poniedziałku do soboty od 9:00 do 18:00 (z przerwą 13:00-14:00) Punkt informacji Vicolo Pedrocchi Otwarty od poniedziałku do soboty od 9:00 do 19:00 Adres: Vicolo Pedrocchi Ile czasu poświęcić na zwiedzanie Padwy? Wiele osób decyduje się na odwiedzenie Padwy w ciągu jednego dnia. Warto jednak rozważyć dłuższy pobyt, optymalne wydają się 2 do 3 dni. Atrakcji nie powinno nam zabraknąć, a przy okazji możemy zapoznać się z bogatą ofertą kulinarną. Zwiedzanie Padwy Za historyczne centrum Padwy uważa się imponujący budynek Palazzo della Ragione oraz otaczające go place. W miejscu tej średniowiecznej budowli prawdopodobnie w czasach antycznych znajdowało się rzymskie forum. Palazzo della Ragione w Padwie Palazzo della Ragione oddany do użytku został w 1218 lub 1219 roku i od początku pełnił istotną funkcje w życiu miasta. Na parterze znajdowały się sklepy oraz zakłady rzemieślnicze (sprzedające futra), a na piętrze sale sądowe oraz pomieszczenia zajmowane przez zarządców miejskich. Dolna część nosi nazwę Sottosalone, a górna il Salone. Górne piętro początkowo składało się z trzech sal, jednak 2 lutego 1420 roku dach został doszczętnie zniszczony w trakcie pożaru. Podczas tworzenia planów odbudowy zdecydowano się na stworzenie jednej olbrzymiej hali. O jej rozmiarze może świadczyć fakt, że jest to największa średniowieczna hala tego typu w Europie. Wnętrze hali jest dziś puste, o ile nie odbywa się w niej żadna wystawa. Wyjątkami są olbrzymia (chociaż i tak wydaje się relatywnie mała…) drewniana rzeźba konia z 1466 roku oraz tzw. kamień wstydu (Pietra del vituperio). Nazwa kamienia wzięła się stąd, że trzykrotnie musieli na nim usiąść dłużnicy (w samej bieliźnie!) przed wygnaniem z miasta. Największą atrakcją il Salone są freski ścienne nawiązujące do miesięcy, znaków zodiaku i planet. Wejście na górne piętro jest płatne. Palazzo della Ragione rozdziela dwa place - Piazza delle Erbe (na południu) oraz Piazza dei Frutti. Na obu z nich odbywają się targi ze świeżymi produktami (warzywa, owoce, ryby, mięso). Znajdziemy tu także knajpki, w których wypijemy aperitif i zjemy coś małego (np. kanapki ze świeżymi produktami). Kierując się na zachód możemy dojść do kolejnego placu - Piazza dei Signori. Ozdoļą placu jest wieża/brama Torre Dell’Orologio z najstarszych działającym zegarem astronomicznym na świecie. Do wnętrza wieży w 2017 roku można było wejść tylko w weekendy. Sam plac Piazza dei Signori jest jednym z ulubionych miejsc mieszkańców, zawsze znajdziemy tu zapełnione stoliki z okolicznych knajp. Po południowej stronie placu warto spojrzeć na budynek Loggia del Consigli z końca XIII wieku. Jeśli jednak z placu Palazzo della Ragione ruszymy na wschód po chwili dojdziemy do historycznej kawiarni Cafè Pedrocchi. Miejsce to powstało w XVIII wieku i od początku przyciągało do siebie artystów, studentów i innych mieszkańców szukających intelektualnej rozrywki. Do dziś na parterze funkcjonuje kawiarnia (warto wejść do środka i zobaczyć ciekawe zdobienia), a na pierwszym piętrze otworzono muzeum (Museo del Risorgimento). W przeszłości górne piętro nosiło nazwę Casino Pedrocchi i odbywały się tam imprezy oraz spotkania. Jeśli interesują nas tego typu atrakcje warto zajrzeć do środka i zobaczyć oryginalne wyposażenie i dekoracje ( Pokój Egipski, Pokój Etruski czy Salę Balową). Na piętrze stworzono także wystawę opisujące okres od końca Republiki Weneckiej do początku Zjednoczonych Włoch. Katedra oraz Plac Katedralny Kolejnym z istotnych placów miejskich jest Plac Katedralny (Piazza del Duomo). Chociaż nie zdarza się to zbyt często, to katedra jest dopiero trzecią świątynią pod względem wielkości w mieście. Katedra w Padwie Trzeba uczciwie przyznać, że katedra w środku nie imponuje. Ściany są odnowione i zdają się być bardzo surowe, nie czuć tu historycznego klimatu znanego z innych włoskich katedr. Aż ciężko uwierzyć, że projekt prezbiterium jest autorstwa samego Michała Anioła. Do katedry wejdziemy za darmo, jest ona jednak zamykana na chwilę w środku dnia. Prawdziwym skarbem jest dopiero znajdujące się po prawej stronie od wejścia do katedry baptysterium. W środku możemy zobaczyć freski autorstwa Giusto de Menabuoi’ego z drugiej połowy XIV wieku. Na freskach zobaczymy sceny z życia Jezusa. Na miejscu może nas zaboleć szyja od spoglądania na niesamowity sufit ozdobiony freskiem, na którym Jezus otoczony jest postaciami świętych. Turyści do środka wpuszczani są w grupach co 30 minut. Jeśli jednak nie ma nikogo w środku lub są pojedyncze osoby możemy poprosić pracownika o szybsze wejście. Północną stronę Placu Katedralnego zamyka brama Arco Vallaresso, a południową Muzeum Diecezjalne (Museo Diocesano di Padova) mieszczące się w Pałacu Biskupa (Palazzo Vescovile). Pałac powstał na początku XIV wieku, jednak w XV wieku został przebudowany w stylu renesansowym. W środku nie znajdziemy wielu eksponatów, będą to raczej pojedyncze obrazy religijne czy manuskrypty. Prawdziwą perełką tego miejsca jest natomiast imponująca Sala Biskupa (Salone dei Vescovi) z drewnianą podłogą oraz pomalowanymi sufitem i ścianami. W środku zobaczymy także małą kaplicę Santa Maria degli Angeli wypełnioną freskami. Padwa - Pałac Biskupa czyli Palazzo Vescovile i Sala Biskupa (Salone dei Vescovi) W piwnicach pałacu odbywają się wystawy czasowe. Co ciekawe, podczas prac remontowych odkryto tam oryginalne pomieszczenia więzienie - malutkie pokoje, do których prowadzą drewniane drzwi. Jeśli chcielibyśmy je zobaczyć musimy poprosić o pomoc jednego z pracowników muzeum. Uniwersytet Uniwersytet w Padwie jest drugim najstarszym uniwersytetem we Włoszech i piątym najstarszym istniejącym uniwersytetem świata. Uczelnia założona została w 1222 roku (data oficjalna, jest prawdopodobne, że prawdziwa data jest wcześniejsza) przez profesorów i studentów najstarszego włoskiego uniwersytetu z Bolonii. Od początku istnienia instytucji przyświecała idea całkowitej wolności nauki zgodnie z hasłem Libertas scholastica. Innym dowodem otwartego podejścia jest to, że padewski uniwersytet z dyplomem skończyła pierwsza kobieta na świecie - Elena Lucrezia Cornaro Piscopia w 1678 roku. Od 1539 roku główna siedziba uniwersytetu mieści się niemal w samym historycznym centrum w Pałacu Bo (Palazzo del Bo, adres: Via 8 Febbraio 1848, 2). Możemy za darmo zajrzeć na dziedziniec lub zdecydować się na płatne zwiedzanie pomieszczeń z przewodnikiem. Cały pałac ozdobiony jest herbami rodów wspierających uniwersytet. W trakcie wycieczki z przewodnikiem (po angielsku): Wejdziemy do słynnej sali Magna Aula. Zobaczymy trybunę z której przemawiał Galileusz. Zobaczymy obrazy i popiersia słynnych studentów z całego świata, w tym Stefana Batorego czy Jana Zamoyskiego. Na uniwersytecie w Padwie studiowało także wielu innych naszych rodaków, w tym Mikołaj Kopernik i kardynał Stanisław Hozjusz. Wejdziemy do sali medycznej z oryginalnym drewnianym sufitem z XIV wieku i czaszkami wykładowców. Zobaczymy najstarszy zachowany Teatr Anatomiczny na świecie (z 1595 roku). Jeśli wcześniej odwiedziliśmy Bolonię to padewski Teatr Anatomiczny może nas zaskoczyć swoim rozmiarem. W porównaniu do swojego bolońskiego odpowiednika jest wręcz mikroskopijny. Spowodowane jest to tym, że w momencie powstania sekcja zwłok traktowana była jako bezczeszczenie ciała i na przeprowadzenie takiej operacji wymagana była zgoda władz miejskich. Te zezwalały na tę procedurę zaledwie kilka razy w roku. Z tego powodu w celach dydaktycznych… wykradano ciała z cmentarzy. Teatr Anatomiczny nie posiadał okien, a ciało wyjeżdżało na specjalnej podstawce z dołu. Aż trudno uwierzyć, że podobno w środku mieściło się nawet 250 osób! Zwiedzanie odbywa się od 3 do 6 razy dziennie od poniedziałku do soboty, w godzinach: 9:30, 10:30, 11:30 (wtorek, czwartek, sobota) oraz 14:30, 15:30 i 16:30 (poniedziałek, środa, czwartek, piątek). Trwa około 35-40 minut. Bilet kosztuje 7€ (aktualizacja 2017), nie obowiązuje tu karta miejska. W środku nie można robić zdjęć, a niektóre sale mogą nie być dostępne w trakcie zwiedzania. Bilety kupujemy w specjalnej wolnostojącej budce w środku. Uniwersytecki ogród botaniczny Innym historycznym miejscem związanym z nauką jest uniwersytecki ogród botaniczny. Ogród założony został w 1545 roku co czyni go pierwszą placówką tego typu na świecie. W ogrodzie pojawiły się pierwsze egzotyczne rośliny spoza Europy, które zmieniły dietę Włochów, a później Europejczyków. Przykładem oryginalnych roślin, które przez Padwę rozprzestrzeniły się po Europie są słonecznik czy agawa. To także tutaj sprowadzano jedne z pierwszych ziemniaków czy sezam. Ogród botaniczny w Padwie Do dziś zachowała się najstarsza część ogrodu w formie koła otoczonego kanałem wody. Ogród został wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Kształt ogrodu miał symbolizować ziemię. Dziś oprócz historycznej części na terenie ogrodu znajdziemy również nowoczesne szklarnie z roślinami z obu Ameryk. Niestety, wejściówki są stosunkowo drogie. Bilet normalny kosztuje 10€, a bilet z kartą PadovaCard 5€ (aktualizacja 2017). Najstarsza część jest przyjemna, chociaż niewielka. Nie każdy będzie zadowolony po wizycie biorąc pod uwagę wysokość ceny. Piazza Eremitani, muzea miejskie oraz Kaplica Scrovegni Za swoiste centrum sztuki i historii Padwy można uznać Plac Eremitani (Piazza Eremitani) i jego okolicę. Mniej niż 300 metrów na północ od placu stoi słynna kaplica Scrovegni (Cappella degli Scrovegni) ozdobiona freskami Giotto (Giotto di Bondone) z 1305 roku. Freski przedstawiają sceny z życia Maryi oraz Jezusa i uważane są za jedno z największych dzieł sztuki europejskiej z tego okresu. Kaplica w przeszłości była częścią wyburzonego w pierwszej połowie XIX wieku pałacu. Cappella degli Scrovegni - Wnętrze kaplicy Scrovegni w Padwie Aby odwiedzić kaplicę musimy wcześniej zarezerwować lub kupić bilet na konkretny dzień i godzinę. Możemy to zrobić w budynku Muzeum Eremitani (Musei Civici Eremitani), w punktach informacji turystycznej jeśli kupujemy kartę PadovaCard lub online na tej stronie. Aby dojść do kaplicy musimy przejść przez Muzeum Eremitani. W sezonie możemy mieć trudności ze zrobieniem rezerwacji na ten sam dzień. Do kasy najlepiej udać się z samego rana, powinny być wtedy jeszcze pojedyncze miejsca na późniejsze godziny. Jeśli dokonaliśmy jedynie rezerwacji musimy zamienić ją na bilet do 45 minut przed wejściem. Pamiętajmy też, aby zostawić plecaki i torby w przechowalni. Przed wejściem do wnętrza kaplicy wchodzimy do specjalnej sali multimedialnej, gdzie przez około 15 minut w słuchawkach oglądamy film. Następnie wchodzimy na maksymalnie 15 minut do wnętrza kaplicy. Realnie w środku jesteśmy z 10-12 minut, część czasu zajmuje wejście całej grupy do środka. Jeśli zależy nam na szybkim wejściu powinniśmy ustawić się jak najbliżej drzwi. Inne atrakcje okolicy Placu Eremitani: Muzeum Eremitani (Musei Civici Eremitani) - muzeum w historycznym klasztorze składające się z części archeologicznej oraz pinakoteki. W części historycznej zobaczymy eksponaty znalezione w grobach w regionie, ale też rzymskie mozaiki, mumie czy freski ścienne. W pinakotece oprócz obrazów religijnych przechowywana jest duża kolekcja krajobrazów. W środku zobaczymy prace Tycjana czy Tintoretto. Pałac Zuckermann (Palazzo Zuckermann) - muzeum mieszczące się w budynku po drugiej stronie ulicy. W środku zobaczymy różne eksponaty związane z życiem codziennym jak monety czy meble. Kolekcja nie jest olbrzymia, jeśli mamy kartę miejską warto zajrzeć do środka. Arena Romana di Padova - ruiny rzymskiego amfiteatru z I wieku naszej ery. Zachowały się jedynie mury, których część została zburzona podczas budowy pałacu oraz kaplicy Scrovegni. Dziś na terenie teatru odbywają się koncerty i inne wydarzenia kulturalne. Kościoł Eremitani (Chiesa degli Eremitani) - kościół przylega od południowej strony do Muzeum Eremitani. Pomimo poważnych zniszczeń w trakcie II Wojny Światowej warto zajrzeć do środka. Plac Prato della Valle Zaraz po Bazylice św. Antoniego to gigantyczny plac Prato della Valle jest najbardziej charakterystycznym symbolem miasta. Eliptyczny plac ma powierzchnię 90 000 metrów kwadratowych, co czyni go jednym z największych placów w Europie i na świecie. Na środku placu znajduje się wysepka Isola Memmia otoczona kanałem, wzdłuż którego stoją statuy świętych i innych ważnych osobistości ( Dantego). W ciepłe dni plac pełen jest mieszkańców odpoczywających na ławkach lub bezpośrednio na trawie. Plac Prato della Valle w Padwie Na plac z historycznego centrum miasta najwygodniej dojść ciągnącymi się jeden za drugim deptakami Via Roma oraz Via Umberto I. Po drodze miniemy dziesiątki sklepów czy kawiarni. Po zachodniej stronie placu stoi ciekawy budynek Lodge Amulea, który dziś zajmują władze miejskie. W południowo wschodnim rogu placu łatwo wypatrzymy monumentalną Bazylikę Santa Giustina będąca jednym z największych kościołów chrześcijańskich na świecie. W środku bazyliki zobaczymy Pozostałość kaplicy z V wieku (z fragmentem mozaiki i grobem pierwszego biskupa Padwy Prosdocimusa). Pierwotna kaplica została zniszczona w 1117 roku podczas trzęsienia ziemi. Korytarz męczenników (Il Corridoio dei Martiri) ze studnią o tej samej nazwie, w której przez kraty zobaczymy szczątki świętych. Masywną żelazną klatkę w której przechowywane są szczątki św. Łukasza. Korytarz i studnia męczenników w Bazylice Santa Giustina w Padwie Studnia męczenników odkryta została w 1257 roku po tym, jak pękła podłoga bazyliki. Prawdopodobnie są tu szczątki ofiar wczesnochrześcijańskich pogromów. Bazylika jest zamykana w środku dnia. Wejście do środka jest darmowe. Kult św. Antoniego Każdego roku miliony pielgrzymów przybywają do Padwy w celu odwiedzenia Bazyliki i barokowej Kaplicy Relikwii Antoniego Padewskiego. Budowę świątyni rozpoczęto w 1232 roku, zaledwie rok po śmierci świętego. Prace zakończono w 1310 roku. Wnętrze wypełnione jest kaplicami (niestety w większości zamkniętymi, można oglądać przez kraty) oraz dziełami sztuki z różnych epok i różnych styli. Główny ołtarz bazyliki został stworzony przez florenckiego artystę Donatello. Bazylika Świętego Antoniego w Padwie W środku znajdziemy również polskie akcenty. Przy ołtarzu z relikwiami św. Antoniego umieszczono relikwiarze św. Faustyny oraz św. Jana Pawła II. Turystów bardziej może zainteresować jednak polska kaplica znajdująca się po lewej stronie od wejścia do Kaplicy Relikwii. W środku zobaczymy groby polskich możnych, tablice wotywne i inne elementy związane z naszym krajem. Łatwo w tłumie ją przegapić. W środku wypatrzymy ołtarz św. Stanisława, herby ( województw wileńskiego i kijowskiego), popiersie Jana III Sobieskiego, popiersie i epitafium Erazma Kretkowskiego (epitafium ułożył Jan Kochanowski) czy tablicę upamiętniająca Cud nad Wisłą. Kaplica zamykana jest żelazną kratą z 1925 roku po bokach której umieszczono orły w koronie. Wejście do Bazyliki św. Antoniego jest darmowe. Bazylika to jednak nie tylko kościół, ale cały kompleks - składający się również z trzech dziedzińców z krużgankami i muzeum (wejście biletowane). Muzeum składa się z dwóch pięter. Na parterze przechowywane są ofiary składane przez zwykłych ludzi, na piętrze zobaczymy z kolei dzieła sztuki przekazane kościołowi, kadzielnicę w formie statku stworzoną w Norymberdze czy obrazy religijne. Kadzielnica w kształcie statku (stworzoną w Norymberdze) - muzeum Bazyliki św. Antoniego w Padwie Na Piazza del Santo oprócz wejścia do bazyliki znajdziemy również wejście do Oratorium św. Jerzego (Oratorio di San Giorgio). Wejście do środka jest płatne. Samo pomieszczenie udekorowane jest freskami uczniów samego Giotto. Kaplica powstała w drugiej połowie XIV wieku, a freski zachowane są w dobrym stanie. Obok oratorium znajduje się inny ukryty skarb Padwy, znajdujące się na pierwszym piętrze miejsce spotkań Scoletta del Santo, które swoimi pracami ozdobił sam Tycjan. Wejście do każdego z miejsc kosztuje 3€, możliwy jest zakup biletu łączonego za 5€. (aktualizacja 2017) Będąc na placu lub w bazylice uważać powinniśmy na kieszonkowców. Dookoła placu Piazza del Santo rozlokowani są sprzedawcy pamiątek, atmosfera na miejscu przypomina tą znaną z polskich odpustów. Na terenie kompleksu znajdziemy również oficjalny sklep i toalety. Kościoły i oratoria Padwa zachwyca swoimi budowlami religijnymi. Wyróżniają się przede wszystkim ozdobione freskami oratoria, kaplice czy miejscami spotkań zakonników nazywane Scoletta. Oratoria były miejscami modlitwy stworzonymi przez władze kościelne. Część z najważniejszych miejsc opisaliśmy w poprzednich akapitach. W tej sekcji przedstawimy kilka dodatkowych punktów wartych uwagi. Scolleta przy kościele Karmelitów (Basilica e Scoletta di del Carmine, adres: Piazza Petrarca 1) - budynek przy kościele Karmelitów (Basilica del Carmine) jest jednym z ukrytych skarbów Padwy. Do środka, w przeciwieństwie do innych miejsc tego typu w mieście, wejdziemy za darmo. W środku zobaczymy freski malowane przez niemal 60 lat przez czterech różnych artystów (od 1505 do 1560 roku). Na wejściu dostaniemy ulotkę z opisami w języku angielskim. Warto zapytać o fresk znajdujący się na ulotce pod numerem 17. Znajduje się on na zakrystii, ale możliwe, że pracownicy na chwilę nas tam wpuszczą. Oratorium św. Rocha (Oratorio di San Rocco) - dwupiętrowy budynek wypełniony freskami z życia św. Rocha. Niestety, górne piętro nie jest dostępne. Niektóre z fresków nie są w idealnym stanie, nadal jednak zachwycają kunsztem artysty. Freski przedstawiające życie św. Rocha - Oratorium św. Rocha (Oratorio di San Rocco) w Padwie Sanktuarium św. Leopolda Mandica (Santuario di San Leopoldo Mandic) - sanktuarium znajduje się kawałek dalej od centrum. Kościół jest częścią konwentu kapucynów i został niemal doszczętnie zniszczony w trakcie wojny, a potem odbudowany. W środku zobaczymy grób świętego, przejdziemy przez krużganki i inne pomieszczenia wykorzystywane przez zakonników. W przeciwieństwie do poprzednich opisywanych miejsc w środku nie zobaczymy historycznych fresków i zdobień. Inne zabytki, atrakcje i ciekawe miejsca Spacerując po Padwie zobaczymy jeszcze wiele ciekawych struktur i miejsc. W tej sekcji wymieniliśmy kilka wartych uwagi: Ponte Molino - rzymski most z pierwszego wieku przed naszą erą. Znajduje się blisko historycznych fortyfikacji. Nazwa mostu nawiązuje do znajdujących się tu w przeszłości 34 masywnych młynów. Do mostu prowadzi brama z XIII wieku. Loggia e Odeo Cornaro (Loggia i Odeon Cornaro) - pozostałość po renesansowym kompleksie pałacowym i ogrodowym. Do odwiedzenia możliwe są dwa budynki wewnątrz których zobaczymy freski i klimatyczne pomieszczenia. Loggia służyła w przeszłości jako miejsce występów artystycznych. Drugi z budynków był z kolei miejscem spotkań, muzyki oraz poezji. Kompleks jest trochę ukryty i znajduje się tuż obok Bazyliki św. Antoniego. Bilet wstępu 3€. (aktualizacja 2017) Loggia i Odeon Cornaro w Padwie Accademia Galileiana (adres: Via Accademia, 7) - niedaleko katedry swoją siedzibę ma organizacja naukowa Accademia Galileiana, do której należał słynny Galileusz. Znajduje się ona w historycznym pałacu rodziny Carrara. W środku zachowały się fragmenty fresków. Możemy zajrzeć do środka za darmo od środy do soboty od 10:00 do 12:30 oraz w niedzielę od 10:00 do 12:30 i 15:30 do 18:00. Godziny mogą się zmienić lub pałac może być zamknięty. [aktualizacja 2017] Muzeum La Specola (adres: Vicolo dell'Osservatorio, 5) - muzeum w budynku historycznego obserwatorium astronomicznego, które stworzono w średniowiecznej wieży. W muzeum zobaczymy wystawę instrumentów astronomicznych. Ze szczytu wieży rozpościera się widok na miasto. Ogród różany Santa Giustina - mały ogród różany z widokiem na dach i kopułę Santa Giustina. Fortyfikacje miejskie Padwa podobnie jak inne średniowieczne miasta otoczona była murami obronnymi, a wejście do miasta możliwe były jedynie jedną z zamykanych na noc bram. Fortyfikacje miejskie powstawały w czterech fazach - w czasach rzymskich (niemal nic już nie zostało) oraz w XIII, XIV i XVI wieku. To właśnie w XVI wieku, w czasach Republiki Weneckiej, powstały najbardziej imponujące struktury. Pomimo, że z samych murów zachowały się jedynie fragmenty, to część bram wjazdowych do miasta istnieje do dziś w dobrym stanie. Padwa - dawna brama miejska Porta Savonarola Niektóre z nich to: Porta Savonarola - brama miejska z XVI wieku. Nad drzwiami widnieje Lew św. Marka. Do bramy prowadzi most, a z obu stron zobaczymy zachowane mury miejskie. Porta san Giovanni - brama miejska z 1528 roku, bardzo podobna do bramy Savonarola. Nad drzwiami widać fragment Lwa św. Marka, który niestety został zniszczony w trakcie wojen napoleońskich. Porta Ognissanti (lub Portello) - jedna z najbardziej imponujących bram miejskich. Prowadzi do niej most. Początkowo w miejscu bramy znajdowało się nabrzeże portowe, które później przebudowane zostało na bramę miejską udekorowaną kamieniami z chorwackiej Istrii. Porta Santa Croce - brama w przeszłości pełniła funkcję wieży obronnej, jednak jej górna część została zniszczona w XVII wieku. Jak oszczędzać pieniądze podczas odwiedzin Padwy? Padwa w porównaniu z innymi miastami na północy Włoch wydaje się być bardziej przyjazna dla portfela. Nawet w centrum możemy znaleźć tańsze noclegi (np. w apartamentach), a jeśli ruszymy kawałek dalej to znajdziemy restauracje w bardzo przyjaznych cenach. Pierwsza niedziela miesiąca [aktualizacja 2017] W Padwie, podobnie jak w całych Włoszech, w każdą pierwszą niedzielę miesiąca istnieje możliwość darmowego wejścia do muzeów publicznych. Pamiętajmy, że wszystko może ulec zmianie, atrakcje mogą zmienić dzień darmowego wstępu lub całkowicie go wycofać. Przed wyjazdem najlepiej sprawdzić interesujące nas miejsca. Fontanny z wodą pitną Jeśli zabierzemy ze sobą pustą butelkę możemy korzystać ze specjalnych fontann z wodą pitną znajdujących się na terenie miasta. Pamiętajmy jednak, że na fontannie musi być specjalne oznaczenie. Wino domowe Będąc w knajpie czy restauracji warto zapytać o wino domowe. Często nie ma ich w karcie, a ich ceny mogą być nawet o połowę niższe od najtańszego wina firmowego. Wino domowe po włosku to vino della casa, chociaż możemy po prostu zapytać o house wine. Darmowe wi-fi - PADOVAweb [aktualizacja 2017] W niektórych miejscach w mieście (np. przy Bazylice św. Antoniego) będziemy w stanie złapać darmową sieć miejską - PADOVAweb. Niestety, prędkość nie jest zawrotna i liczba miejsc z zasięgiem ograniczona - warto jednak mieć świadomość istnienia takiego rozwiązania. Bezpieczeństwo Padwa uważana jest za miasto bezpieczne dla turystów. Nie powinno nas to jednak zmylić i warto uważać na kieszonkowców, szczególnie w dużych skupiskach takich jak Bazylika św. Antoniego. Warto również omijać po zmroku i bardzo rano okolice dworca kolejowego. Torre Dell'Orologio w Padwie Na co uważać podczas odwiedzin Padwy? Godziny otwarcia kościołów/przerwy w ciągu dnia Część/większość kościołów (w tym katedra) zamykana jest na pewien czas (od 1 do 4 godzin) w środku dnia. Jeśli planujemy dzień co do godziny warto wcześniej sprawdzić godziny otwarcia świątyń. Język angielski Mimo, że Padwa to miasto studenckie to znajomość angielskiego wśród starszych mieszkańców i pracowników gastronomii nie jest na najwyższym poziomie. Dobrze jest wcześniej poznać kilka podstawowych zwrotów. Ścieżki rowerowe Część ścieżek rowerowych prowadzi przez trasy spacerowe. Warto rozglądać się za oznaczeniami na ziemi i uważać na mijających nas rowerzystów. Sprawdź też Bazylika św. Antoniego z PadwyBazylika Św. Antoniego w Padwie - największy kościół w Padwie . Wewnątrz znajduje się grób św. Antoniego Padewskiego (Antoniego z Padwy). Mimo licznych pielgrzymek wiernych z całego świata bazylika ta nie posiada statusu głównego kościoła w mieście. Przez mieszkańców Padwy Bazylika nazywana jest "Il Santo" ( wł . święty).Dzisiejszy zewnętrzny wygląd Bazyliki jest w głównej mierze efektem trzech rekonstrukcji dokonanych w latach życia Św. Antoniego w miejscu tym znajdował się kościół Santa Maria Mater Domini, który dzisiaj pełni funkcję kaplicy Madonna Mora we wnętrzu Bazyliki. Obok kościoła w 1229 roku założony został zakon braci prawdopodobnie przez samego Świętego Antoniego .Po śmierci Św. Antoniego w 1231 r. w Arcelli na północy miasta, gdzie mieścił się Klasztor Sióstr Klarysek, ciało Antoniego, zgodnie z jego wolą, zostało przeniesione i pochowane w Santa Maria Mater rozbudowa Bazyliki do formy prostego kościoła franciszkańskiego jedno-nawowego z krótką absydą została rozpoczęta w 1238 roku; z czasem zostały dodane dwie boczne nawy . W końcowym efekcie kościół przeobraził się w podziwianą dziś przez nas bazyliki, z uwagi na liczne rozbudowy, jest stosunkowo zróżnicowane. Stylowo Bazylika podzielona jest na dwie części: nawową i absydową, nie tylko przez obecność licznych fresków w transepcie , ale przede wszystkim z uwagi na odmienność typologiczną gotyku . Część nawowa jest przestronna, otoczona galerią, która okrąża również transept . Źródło Bazylika św. Antoniego ( wł. )Inne hasła zawierające informacje o "Bazylika św. Antoniego w Padwie":Inne lekcje zawierające informacje o "Bazylika św. Antoniego w Padwie":

bazylika św antoniego w padwie